Kalkulator podbudowy pod taras, ile kruszywa na podbudowę

Podbudowa to wszystko, co jest pod nawierzchnią tarasu i przenosi obciążenie na grunt. Układa się ją warstwami, od dołu. Najpierw z gruntu rodzimego zdejmuje się ziemię urodzajną i wyrównuje dno wykopu. Na nie rozkłada się geowłókninę separacyjną, która oddziela kruszywo od gleby. Potem przychodzi zasadnicza warstwa kruszywa łamanego, zagęszczana etapami. Na zagęszczonej podbudowie układa się podsypkę albo, przy tarasie z płyt, warstwę cementowo-piaskową, a na samej górze nawierzchnię: płyty, kostkę albo deski na legarach. Spadek 1,5 do 2 procent od budynku nadaje się już na etapie podbudowy.

Grubość zależy od gruntu i tego, co taras ma udźwignąć. Pod taras chodzony na stabilnym, przepuszczalnym podłożu wystarcza zwykle 15 do 20 cm zagęszczonego kruszywa. Na gruncie gliniastym, wysadzinowym albo przy wysokim poziomie wód podbudowę robi się grubszą, 20 do 30 cm, czasem z dodatkową warstwą odsączającą. Pod taras z cięższymi elementami, dużymi donicami czy oczkiem wodnym również daje się więcej. Zasada jest taka, że lepiej zrobić podbudowę raz, porządnie, niż poprawiać osiadającą nawierzchnię po roku.

Najpierw objętość, potem masa. Powierzchnię tarasu w metrach kwadratowych mnoży się przez grubość warstwy w metrach, czyli centymetry podzielone przez 100, i wychodzą metry sześcienne. Tę objętość mnoży się przez gęstość nasypową, dla kruszywa łamanego około 1,85 tony na metr sześcienny, i wychodzą tony. Do tego dochodzi zapas na zagęszczenie, bo materiał układany luzem zbija się o kilkanaście procent. Przykład: 20 m² razy 20 cm to 4 m³, czyli około 7,4 tony, a z 20 procentami zapasu blisko 8,9 tony. Kalkulator robi to za Ciebie i podaje tony, metry sześcienne oraz liczbę big-bagów.

Kruszywo wysypane jedną grubą warstwą nie da się porządnie zagęścić w środku i z czasem osiada, a taras zaczyna pękać albo się zapadać. Dlatego podbudowę układa się warstwami po 10 do 15 cm i każdą osobno zagęszcza zagęszczarką płytową, a przy grubszych warstwach walcem. Dobrze zagęszczone kruszywo łamane klinuje się ziarnami i tworzy nośną, stabilną warstwę. To dlatego do wykopu wsypuje się więcej materiału, niż wynika z docelowej grubości: część objętości znika podczas zagęszczania.

Pod warstwę kruszywa rozkłada się geowłókninę separacyjną. Oddziela ona kruszywo od gruntu rodzimego, więc kamień nie wciska się w glebę i nie miesza z błotem, a podbudowa zachowuje nośność. Bez niej, zwłaszcza na gruncie gliniastym, kruszywo z czasem zapada się w podłoże i warstwa traci grubość. Geowłóknina nie zastępuje podbudowy ani spadku, jest tanim dodatkiem, który wyraźnie wydłuża żywotność tarasu.

Spadek nadaje się już podbudowie, nie dopiero nawierzchni. Taras powinien mieć 1,5 do 2 procent spadku skierowanego od budynku, żeby woda opadowa spływała na zewnątrz, a nie pod ścianę i na fundament. Na 4 metry długości tarasu to różnica wysokości około 6 do 8 cm. Spadek wyznacza się na podbudowie i utrzymuje przez wszystkie kolejne warstwy. Dokładną różnicę wysokości dla swojego tarasu policzysz w naszym kalkulatorze spadku tarasu.

Taras drewniany albo kompozytowy na legarach też potrzebuje stabilnego podłoża, choć trochę innego niż pod płyty. Najczęściej robi się zagęszczoną podbudowę z kruszywa ze spadkiem, na niej układa się płyty albo stopy betonowe pod regulowane wsporniki, a na wspornikach legary. Taras jest wtedy wentylowany od spodu, a woda swobodnie spływa pod deskami. Ważne, żeby podłoże pod stopami było nośne i nie osiadało, bo punktowe podpory przenoszą cały ciężar tarasu w kilku miejscach. Ilość desek na sam taras policzysz w kalkulatorze tarasu.

Najczęstszy błąd to za cienka albo niezagęszczona podbudowa, przez którą taras osiada i pęka. Drugi to brak spadku, więc woda stoi przy ścianie i podchodzi pod fundament. Trzeci to pominięcie geowłókniny, zwłaszcza na glinie, kiedy kruszywo zapada się w grunt. Czwarty to układanie nawierzchni na świeżym, nieosiadłym gruncie z wykopu pod fundament, który dopiero się zagęszcza. Piąty to potraktowanie samej warstwy piasku jak podbudowy, bo piasek nie przenosi obciążeń i taras się klawiszuje.

Podbudowa pod taras to zagęszczona warstwa kruszywa łamanego na geowłókninie, ze spadkiem 1,5 do 2 procent od budynku. Pod taras chodzony daje się zwykle 15 do 20 cm kruszywa, na słabszym albo gliniastym gruncie 20 do 30 cm. Kruszywo układa się warstwami po 10 do 15 cm i każdą zagęszcza. Na gotowej podbudowie układa się płyty, kostkę albo, przy tarasie drewnianym, stopy i legary.

To zależy od powierzchni i grubości warstwy. Przy warstwie 20 cm i kruszywie łamanym o gęstości około 1,85 tony na metr sześcienny na 1 m² schodzi mniej więcej 0,37 tony, czyli na 20 m² tarasu około 7,4 tony bez zapasu, a z zapasem na zagęszczenie blisko 8,9 tony. Dokładną ilość w tonach i big-bagach dla swojego tarasu policzysz w kalkulatorze powyżej.

Pod taras chodzony na stabilnym, przepuszczalnym gruncie wystarcza 15 do 20 cm zagęszczonego kruszywa. Na gruncie gliniastym, wysadzinowym albo przy wysokim poziomie wód podbudowę robi się grubszą, 20 do 30 cm, czasem z warstwą odsączającą. Pod cięższe elementy, jak duże donice czy oczko wodne, również daje się więcej.

Tak, to tani dodatek, który wyraźnie wydłuża żywotność tarasu. Geowłóknina separacyjna oddziela kruszywo od gruntu, więc podbudowa nie miesza się z gleba i nie zapada w podłoże, zwłaszcza na glinie. Rozkłada się ją na dnie wykopu, pod warstwą kruszywa. Nie zastępuje podbudowy ani spadku, ale chroni ich nośność.

Taras powinien mieć spadek 1,5 do 2 procent skierowany od budynku, żeby woda opadowa spływała na zewnątrz, a nie pod ścianę i na fundament. Na 4 metry długości to różnica wysokości około 6 do 8 cm. Spadek nadaje się już podbudowie i utrzymuje przez wszystkie warstwy. Różnicę wysokości dla swojego tarasu policzysz w kalkulatorze spadku tarasu.

Tak, choć trochę innej niż pod płyty. Najczęściej robi się zagęszczoną podbudowę z kruszywa ze spadkiem, na niej układa płyty albo stopy betonowe pod regulowane wsporniki, a na nich legary. Podłoże pod stopami musi być nośne i nieosiadające, bo punktowe podpory przenoszą cały ciężar tarasu w kilku miejscach.